MDO Bericht uit Colombia: Dairo Luis Flores Polo

DAIRO LUIS FLORES POLO

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik schrijf deze brief om U te groeten en mijn dankbaarheid te tonen voor de boeken die wij dankzij U hebben gekregen voor mijn zoon. Die zijn heel belangrijk voor hem om te kunnen studeren. Wij zijn een familie van vier personen, mijn twee kinderen, mijn man en ik. Mijn man en ik werken in de straat. Hij verkoopt ijs en ik ga van deur tot deur met een tijdschrift waaruit ik producten te koop aanbied. Ook zorg ik voor mijn kinderen waarvan het meisje speciaal [Invalide] is. Mijn zoon houdt ervan om in zijn vrije tijd van karton en plastic afval allerhande voorwerpen te maken. Ook houdt hij ervan om te tekenen en te schilderen. Zijn grote wens is om later een beroemd schilder te worden.Deze brief is van Janeth Polo, de moeder van Dairo. Dairo gaat naar de vijfde klas van onze school.

Een invalide dochter is op het platteland is heel vette pech. Er is hier geen vangnet, geen hulp en geen speciale school. Er is hier helemaal niets. Het meisje groeit op bij haar ouders en blijft er de rest van haar leven wonen. En dan maar hopen dat ze haar ouders niet overleeft.

Deze mensen verdienen op de straat bij lange na niet genoeg om in hun levensonderhoud te voorzien. Maar ze hebben het geluk van een grote tuin waarmee ze zowat zelfvoorzienend zijn in hun eten.