We hebben een intensieve week achter de rug. We zijn er sinds een paar weken achter gekomen dat onze oud directrice helemaal geen eigenaar is van de onderwijsvergunning. Die is eigendom van de school, van de leerlingen en van de leerkrachten. Die is nooit eigendom van een persoon.
Probleem is dat er maar weinig mensen zijn die de wetten kennen. Schijnbaar ook niet op het secretariaat van het onderwijs in ons departement. Die hebben er ons geen enkele keer op gewezen, ondanks dat we regelmatig contact hebben gehad. Rosario, moeder van een van onze leerlingen en advocaat, had ons daarop gewezen.
Omdat een onderlinge oplossing altijd beter is dan via de rechtbank, had ik onze oud-directrice een bericht gestuurd. Daarin had ik haar uitgelegd dat de vergunning die zij heeft meegenomen van de school is en niet van haar. Ook had ik erbij gezet dat wat zij gedaan heeft strafbaar is en dat dit haar serieuze problemen op kan gaan leveren.
Ze vond dit een bedreiging en had een aangifte ingediend tegen mij. Dus zijn we achter elkaar de auto ingestapt en naar het dorp gereden. Dezelfde middag naar het gemeentehuis gegaan om het gesprek aan te gaan met de ambtenaar die de zaak behandelde. Bleek al snel dat de aanklacht niet belangrijk was. Ze wilde alleen dat we haar met rust moesten laten.
Dat niet dus. De dag erop hebben we een vergadering belegd met de ouders. Vrijwel alle ouders waren aanwezig. We hebben de situatie uitgelegd en verteld dat we onze onderwijsvergunning terug gaan eisen. Vrijwel alle ouders staan voor 100% achter ons en gaan ons op alle manieren helpen. Dat is uniek hier. Protesten worden hier dikwijls met geweld de kop ingedrukt.
We gaan de naam van onze school met onmiddellijke ingang weer Liceo San Bernardo noemen. Een naam die we al 25 jaar voeren. Dat zal heel veel commotie op gaan leveren, maar we hebben de wet achter ons staan en komen op voor de rechten van de kinderen, ouders en leerkrachten. Wordt vervolgd.
