Ik heb nooit gedacht dat een dag van het water nog eens belangrijk zou worden. Hier aan de kust is water nooit een probleem geweest. Van december tot en met april is het droog en de rest van het jaar regent het een of hooguit twee keer per week. Dat wel, met een echte hoosbui. Een keer in de zes jaar valt er te veel water en dan hebben we wateroverlast.
Dat was zo, maar het klimaat verandert ook hier. Het is nog maar zes weken geleden dat een dag regen een groot deel van de kust onder water zette. Dat water is nog steeds aan het wegtrekken en de getroffen bevolking moet nog steeds door het water of door de modder lopen.
Dit is regenwater, maar wij hebben water uit de rivier de Sinu. Grondwater is hier dikwijls te zout door de ligging vlakbij de zee. Als het al niet te zout is, dan is er nog het probleem met de septische putten. Er is geen rioolering en het water uit de toiletten gaat allemaal via de septische putten de grond in.
Het organiseren van de dag van het water heeft ook duidelijk gemaakt dat de ouders geen benul hebben van de problemen en de risico’s die ze lopen. Het water van de Sinu was al vervuild en dat is door de overstroming nog een stuk erger geworden. We gaan de komende tijd aan het werk om de leerlingen en niet alleen de ouders, maar ook de rest van de bevolking beter te informeren.
Hetmooie is wel dat de ouders heel erg betrokken zijn bij onze school. Nu de leerkrachten voor eigen rekening werken, is de motivatie sterk verbeterd. Dat heeft ook zijn effect in de relatie met de ouders. Er is nu veel meer een inhoudelijke communicatie en ouders die heel goed en fanatiek meewerken met de opleiding van hun kinderen.
Ik heb een aantal foto’s bijgevoegd van onze allerjongste klas om de betrokkenheid van de ouders te kunnen laten zien.
