Ik mis mijn kinderen.

Deze week zitten we al weer 10 weken in complete isolatie. 10 weken opgesloten in je eigen huis en de ellende is nog lang niet voorbij. 14 weken ook al weer dat ik de kinderen op school niet meer gezien heb. Ik stond op het punt om naar het dorp te gaan doen we het bericht kregen dat we binnen moesten blijven. Normaal ben ik iedere 4 a 5 weken een dag of drie vier in het dorp.

De tijd gebruik ik om met de leerkrachten de resultaten door te nemen. Om te controleren of er geen achterstallig onderhoud is en alles goed wordt bijgehouden. Om met de ouders te praten hoe ze vinden dat de school functioneert. Maar vooral ook om de kinderen te knuffelen. Om te functioneren als wandelende klimpaal. De kinderen hier zijn ongelofelijk aanhankelijk en vinden het geweldig als die grote witte met ze speelt en ze een knuffel geeft. En die grote witte vind dat zelf ook geweldig. Het lijkt al bijna een eeuw geleden dat ik ze gezien heb. Dat is het grootste minpunt voor mij van de corona crisis. Het gebrek aan fysiek contact. Het mondelinge contact heb ik de afgelopen week voor een heel jaar ingehaald. Ik zit ook in de whats app van elke schoolklas.

Zo kan ik volgen hoe de kinderen het doen. Zo kan ik ook volgen hoe de leerkrachten het doen en daardoor hebben we regelmatig zinvolle discussies. Totdat ik zo stom was om een dag of tien geleden aan te geven dat ik vond dat de kinderen het geweldig deden. Het gevolg was dat ik 376 berichten van ouders en kinderen kreeg die ik dus allemaal moest beantwoorden. Gelukkig waren de meeste vragen over hoe het met ons ging. Maar ik ben er toch wel een dag of 5 mee bezig geweest om iedereen een antwoord te geven. Dat voelt gewoon goed. Dat je weet dat mensen om je geven en je werk waarderen. Maar ik had het liever persoonlijk antwoord gegeven dan met mijn dikke vingers op een kleine telefoon. Ik ben bang dat dit er voorlopig nog niet in zal zitten.

We gaan naar de 23.000 geregistreerde besmettingen en 800 doden. Deze cijfers lopen de laatste week sterk op en ik ben bang dat we de komende weken nog veel ellende gaan krijgen. Even had ik de hoop dat de hoge temperaturen het virus zouden verzwakken maar die hoop is vervlogen toen we zagen wat er in Braziliƫ gebeurde. Ik maak me vooral zorgen over Cartagena. Het aantal besmettingen stijgt te snel. In een week van 1600 naar 2200. Met nog steeds te weinig testen en nog steeds een veel te zwak gezondheidssysteem.